hoe vaak zal het nog voorkomen, om niet in slaap te kunnen komen.

vanavond aan hettie verteld, dat ik weet dat ik niet meer beter word. de laatste chemo's waren palliatief bedoeld, niet meer curatief (zoals de eerste series).

het komt bij de omgeving toch altijd later aan dan dat je hetzelf al weet/verwerkt hebt. maar dat neemt niet weg dat ik me prima voel, vandaag weer 1 patientje/kindje gezien heb op mijn werk, en dat ging/voelde goed.

mijn collega's (en zelfs enkele oud-collega's) hebben €450,- ingezameld om mij en mijn gezin op vakantie naar Turkije te krijgen, onder het motto "help Marja mee het land uit".

en mijn familie had ook al €2350,- ingezameld.......voor deze all inclusive week naar Bodrum, 3-10 juli 2007.

volgens mij denkt iedereen dat dit onze laatste vakantie samen wordt....

misschien is dat ook wel zo. ik begin steeds meer te beseffen dat ik doodga; nog niet nu, misschien pas over 1 of 2 jaar,  misschien zelfs nog iets later, maar de 60 haal ik niet meer. gen kleinkinderen denk ik.............

weet je, ik was altijd heel energiek, was iemand die altijd het voortouw nam, alle kon organiseren, de meest wilde ideeën had.

die heb ik nog steeds, maar ik heb niet zoveel energie meer.ik kan nog steeds het nodige, maar langzaamaan voel ik mezelf afglijden in de rol van patient/zieke/opgegeven.i n de ogen van mijn omgeving zal dat nog niet het geval zijn, maar voor mijn gevoel wel.

de verhoudingen zijn veranderd, niet meer gelijkwaardig/evenwichtig.

ik ben ziek en zielig, iemand om voor te zorgen.

even een portje halen, later schrijf ik verder.

ik ben de weblog kwijt van ellen, pastor in hilversum, bekende van trijntje en tjeerd oosterhuis, bekend met buikvlieskanker.

ik weet nog niet hoe het allemaal werkt op zo'n weblog, ik begin net, ik kan het nog niet terug vinden.

help me.

liefs, marja

het is effe wenne, zo'n weblog. 1e berichtje.mmm.........waar moet het over gaan.

over mezelf natuurlijk  !

ik heet marja, ben 50 jaar, en ben op zoek naar vrouwen die net als ik eierstokkanker hebben. ik heb net de 3e serie chemokuren in 2 1/2 jaar tijd afgerond, en ben weer 50% aan het werk.

ik voel me relatief goed, maar wat is relatief in dit geval (na 3 operaties en 3 chemokuren).

in mijn geest voel ik me nog redelijk jong, fysiek is het een groter probleem. een avond swingen zit er niet meer in, daar is mijn conditie te slecht voor.

leuke dingen doe ik nog genoeg, en lol heb ik ook genoeg. vooral met vriendinnen en mijn 2 kinderen (dochter 19 jaar, zoon 16 jaar). met mijn man wat minder, die zit zelf psychisch flink in de knoop. m.n. door mijn ziekte en het vooruitzicht dat hij alleen overblijft als ik doodga.

maar ik ben nog helemaal niet bezig met doodgaan. elke keer neem ik mezelf voor om in een alfabetschriftje op te schrijven hoe onze administratie in elkaar zit, wat alle wachtwoorden zijn voor op de computer, hoe de auto bijgehouden moet worden, enz.

okee, de kop is eraf.

ik moet me nog maar eens goed verdiepen hoe zo'n weblog opgebouwd moet worden en hoe hij werkt.

groet, marja

maar